و لواط چهار شاهد عادل و در مساحقه چهار زن عادل بايد - با شرايطش - شهادت دهند ، كه اقرار و يا كم‌تر از اين تعداد در مورد حد هرگز پذيرفته نيست ، و در صورت علم به‌اين انحراف‌ها تنها جاى نهى از منكر است با شرايطش . و در خبر است از رسول گرامى صلى الله عليه و آله كه زنى به‌نام غامديه نزد حضرتش اقرار به‌زنا كرد حضرت به‌او فرمود : برگرد و استغفار كن . . . كه اين‌جا به‌جاى اقرار به‌گناه استغفار را مقرر فرموده است . مسأله‌ى 881 - كسى كه گناه خود را بازگو مىكند ، و يا از آشكار شدنش پروايى ندارد ، اولًا بايد او را ارشاد كرد ، و از اين‌كار نهى نمود ، و چنان‌چه نپذيرفت در اين بعد غيبتش حلال است ، مگر اين‌كه اين افشاگرى ديگران را نيز به‌گناه وادار كند ، كه حرمت غيبت برمبناى حقى شخصى و حقى هم عمومى است ، و اين‌جا كه حق شخصى را خود شخص از ميان برده حق عمومى آن بر جاى خود باقى است . مسأله‌ى 882 - از جمله مواردى كه اين حق عمومى هم از ميان مىرود اين است كه صاحب غيبت ظالمى است كه بايد نزد مردم مفتضح شود تا از ظلمش بكاهد يا آن را ترك كند . و يا از اعتبار و حيثيت بيفتد تا ديگران از او دورى جويند و گرفتارش نشوند كه « إلّا مَنْ ظُلِمَ » : مگر كسى كه ستم ديده ، ناظر به‌همين زمينه است . مسأله‌ى 883 - اين ستمديدگى داراى دو بعد شخصى و عمومى است ، كه عموميش مظلوم شدن همه مسلمين يا گروهى از مسلمين و يا مظلوم شدن اسلام است ، كه ظالم در اين دو بعد اضافه براين‌كه حق شخصيش پايمال است حق عمومى افشاگرى ظلمش نيز در برابر لزوم مفتضح‌كردنش هيچ‌گونه اشكال و مانعى ندارد و اين‌جا روبرويى اهم و مهم است كه اهمش معارضه‌ى علنى با اين‌گونه ظالم است . مسأله‌ى 884 - اگر ظلم شخصى ناچيزتر از بازتاب افشاگرى اين ظلم است ، اين‌جا به‌حكم همين قاعده افشاگرى جايز نيست ، بلكه به‌گونه‌اى ديگر بايستى با ظلمش مبارزه كرد كه بازتاب بدتر از ظلمش را به‌دنبال نداشته باشد . مسأله‌ى 885 - اصولًا افشاگرىِ گناهى پنهان اگر بازتابى بدتر از خود نداشته باشد يا حلال است كه با ظلمش برابرند ، و يا واجب است كه بازتاب شايسته‌ى افشاگرى بيشتر باشد .